1   2   3   4   5   6   7   8   9   10   11   15   16   18   21  22A  22  23  26  27  28  32  38  41  42  45  47  55  56  57  59  62  

EATING DISORDERS SURVIVAL GUIDE FOR PARENTS ™, nr. 55
Ondersteuningsmateriaal voor ouders met kinderen die in behandeling zijn voor een eetstoornis

HULP KRIJGEN VOOR OUDERE KINDEREN

In deze aflevering:

1. Beperkingen van ouders 
2. Omgaan met gevoelens van wanhoop 
3. Vijftien tips voor het helpen van oudere kinderen

1. Beperkingen van ouders 

Oudere kinderen, en dan vooral degene die oud genoeg zijn dat ze zelf mogen weten of ze in behandeling gaan, moeten onder de aandacht worden gebracht. De macht die ouders hebben om toestemming te krijgen voor behandeling van het kind, is tamelijk kleiner geworden als het kind de betreffende leeftijd heeft. Deze kwestie wordt vaak verergerd door weerstand, het uit de weg gaan van het probleem, of als de noodzaak voor hulp - die vaak gepaard gaat met een eetstoornis - niet wordt gezien.

Tegen ouders en opvoeders wordt vaak gezegd dat ze de kinderen geen schuldgevoelens moeten aanpraten, in de hoop dat ze zich laten behandelen. U zou bijvoorbeeld, als ouder, in de verleiding kunnen komen om tegen uw kind te zeggen dat zijn of haar eetstoornis en uw zorg en problemen die daarmee gepaard gaan, zijn of haar schuld zijn. Deze grens is bij ouders heel klein als ze willen doen, wat zij denken, dat goed is. Dat wil zeggen, dat ze invloed willen uitoefenen op hun kind dat worstelt met een eetstoornis. Maar tegelijkertijd willen ze het kind ook niet dwingen en zijn ze bang dat het averechts werkt. Of het nu een jong volwassenen betreft die voor de eerste keer opgenomen moet worden, of iemand is die voor de tweede (of meerdere keren) keer moet worden opgenomen, de kwestie blijft gevoelig.

2. Omgaan met gevoelens van wanhoop 

Ouders zijn vaak gefrustreerd, bang, of boos als het om eetproblemen gaat. Ze vinden dat ze voorzichtig moeten zijn met onenigheid en met hun machtspositie die ze als ouder hebben, omdat ruzie maken en machtsmisbruik, weerstand en vijandigheid bij het kind oproept. Het is zelfs zo, dat als een eetstoornis een eigen stem had, het heel graag aan de ouders zou uitleggen waarom ze het kind niet zouden loslaten.

Ouders hebben de uiterst pijnlijke taak aan het dragen van hun eigen wanhoop als ze een behandeling niet voor elkaar krijgen, of niet snel genoeg. Ze zijn gebonden aan hun onvermogen om het gedrag of de gevoelens van hun kind te veranderen. Toch zijn er veel andere manieren waarmee ouders hun kind kunnen helpen. Als ouders professionele hulp zoeken voor hun kind, dan kunnen ze hun zorgen uiten en mogelijkheden aanbieden voor hulp en behandeling.

3. Vijftien tips voor het helpen van oudere kinderen

Hieronder zijn Vijftien Tips voor het benaderen van oudere kinderen voor het zoeken van hulp:

1. MAAK TIJD VRIJ waarin je niet gestoord wordt en waar weinig afleiding is.
2. MAAK GEBRUIK VAN JE GEHEUGEN en gebruik de ik-vorm in je uitdrukkingen (voorkom dat je beschuldigend klinkt) zodat je je bezorgdheid uit in een eerlijke en oprechte manier.
3. PROBEER GEEN ARTS OF HULPVERLENER TE ZIJN. Geef geen diagnose.
4. Geef je kind TIJD OM TE PRATEN. Luister goed zonder meteen een mening te vormen.
5. STEL DUIDELIJKE VRAGEN, geen beschuldigende vragen als "Wat is er toch mis met je?"
6. Als je kind boos wordt, zich verdedigend of ontkennend opstelt, GA NIET IN DISCUSSIE. Zeg gewoon, "ik hoop dat je gelijk hebt, maar ik ben bezorgd en dat zal altijd zo blijven. Dus ik kan hier weer over beginnen". Onthoud, boosheid en ontkenning zijn onderdeel van de ziekte.
7. Zelfs als je een kleine ruzie krijgt, onthoud dat je op zijn minst iets HEBT GEHOLPEN OM DE ZIEKTE TE BESTRIJDEN. Het is goed als je jouw mening op een later tijdstip nog eens zegt.
8. BLIJF JEZELF. Probeer je niet beter voor te doen, om zo een ruzie te voorkomen.
9. Als een volwassen kind niet toegeeft aan het probleem, begin dan niet over zijn of haar VERANTWOORDELIJKHEID OM BETER TE WORDEN. Bijvoorbeeld, praat niet telkens over eten of dat hij of zij beter voor zichzelf moet gaan zorgen. Stel geen ultimatums en geef geen simpele oplossingen als "eet gewoon regelmatig".
10. Laat een volwassen kind weten WELKE HULPMIDDELEN ER ZIJN. Als er onmiddellijke levensbedreigende situaties zijn, zeg dan "ik moet weten of je veilig bent" en vraag hem of haar of ze zich wil laten controleren door een arts.
11. Bied hem of haar aan om mee te gaan naar een controle, zodat je hem of haar je STEUN laat zien.
12. Als je kind wil praten over de eetproblemen, ERKEN DAT DAARIN ZELF OOK JE BELEMMERINGEN IN HEBT. Ben er voor hem of haar, maar je moet jezelf niet te zwaar belasten.
13. Nadat je hebt gezegd waarover je je zorgen maakt, probeer je dan NIET BLIND TE STAREN OP ZIJN OF HAAR UITERLIJK. Als je bijvoorbeeld zegt "je ziet er goed uit", betekend dat voor de persoon in kwestie vaak "je bent dik". Je kunt beter zeggen dat hij of zij in goede bui is of meer uitgerust uitziet. Voorkom uitspraken die refereren naar gewicht en maat.
14. Als je het kind benaderd met een andere volwassenen, laat dan zien dat JULLIE BEIDEN HAAR WILLEN STEUNEN
15. Als je kind afhankelijk van je is, steun hem of haar dan financieel - qua studie bijvoorbeeld - en OVERWEEG DAN OM HEM OF HAAR TE VERZOEKEN om deel te nemen aan een specialistische behandeling, als het door specialisten wordt aangeraden, als deel van jouw steun.

Samenvatting:

Hoewel er weinig manieren zijn waarop je een volwassen kind kunt helpen om zijn of haar eetstoornis te overwinnen, zijn er stappen die ouders kunnen ondernemen om hem of haar te motiveren om hulp te zoeken. Ouders moeten aangemoedigd worden om zich op een effectieve manier uit te spreken hoe ze hun kinderen kunnen helpen. Ze moeten daarbij ook aan zichzelf denken en dat ze zelf ook hun grenzen hebben. Net als de mate waarin ze hun kinderen kunnen beïnvloeden. Het is de liefde van de ouders die het kind kan helpen de eetstoornis te overwinnen.

Noot : 
Anorexia en andere eetstoornissen zijn ernstige ziektes. Elke persoon met anorexia heeft een ander verhaal te vertellen, een andere achtergrond en ook een andere persoonlijkheid. Tips die in dit document vermeld zijn, kunnen soms goed of soms minder goed van toepassing zijn op uw eigen kind. De professionele therapeut die uw kind begeleidt kan u het meest optimale advies en behandelingsplan voorstellen.

Nederlandse vertaling van Anorexia Survival Guide for Parents ™/Eating Disorders Survival Guide for Parents ™
eetstoornis.be kreeg toestemming van Cristen E. Haltom om dit materiaal te vertalen en beschikbaar te stellen via onze website. Het basismateriaal is eigendom van Cristen E. Haltom. Alle rechten die ontstaan op basis van de vertaling, berusten bij eetstoornis.be.
Oorspronkelijke contactinformatie
Cristen E. Haltom, Ph.D. Voice: 607-272-6750  Fax: 607-266-6414  Web: http://www.drhaltom.com ©  Copyright Cristen E. Haltom. All rights reserved.   Distribution Rights: The above material is copyrighted. You may distribute it as long as not a single word is changed, altered or deleted, including all of the contact information.   Reprint Permission: Advance written permission must be obtained for any reprinting of this material, including in a modified or altered form.

Anorexia Survival Guide for Parents ™    
Eating Disorders Survival Guide for Parents ™ 
1.  Wat als uw kind haar anorexia ontkent ?
2.  Als ouder de behandeling ondersteunen
3.  Schuldgevoelens als ouder
4.  Tips van kinderen met anorexia voor hun ouders
5.  Tips voor ouders van (kot)studenten met eetstoornissen
6.  Als jouw zoon een eetprobleem heeft...
7.  Wat als jouw kind van vasten 'vervalt' in eetbuien ?
8.  Een gedeeltelijk herstel van een eetstoornis - Hoe ermee omgaan ?
9.  'Lessen' van een  lerares die herstelt van een eestoornis 
10. Als vriendschap gestoord eten in de hand werkt.
11. Omgaan met 'het slechte nieuws' dat je kind een eetstoornis heeft.
15. Orthorexia - Als te 'gezond eten' ongezond wordt ?
16. Reactie van broers en zussen
18. Eetstoornissen bij meerderjarige kinderen
21. Gezonde familiehouding ten opzichte van voedsel en lichaamsvorm
22A (Post)traumatische reacties bij personen met een eetstoornis
22. Een eetstoornis als identiteit
23. Ben ik hersteld van mijn eetstoornis ? 
26. Verhoog de media-intelligentie van jouw dochter
27. Eetstoornissen (zoals anorexia) en perfectionisme  
28. Eetstoornissen en vereenzaming
32. Nachtelijk eten  
38. Als je alleen maar aan eten kunt denken  
41. Binge eating - (vr)eetbuien bij jongeren 
42. Mannen die niet van hun lichaam houden
45. De hoop van een moeder  
47. Omgaan met vrienden en familie  
55. Oudere kinderen 
56. Flexibiliteit als uitdaging  
57. Als zowel ouders als kinderen (eet-)problemen hebben  
59. Schuldgevoelens omwille van de (eigen) eetstoornis  
62. Herkennen van ritueel gedrag

GO TO TOP