Wat als jouw kind van vasten naar eetbuien overschakelt

Dit nummer werd herwerkt door Susan Travis, R. D., M. S., lector aan 'Dept. of Nutritional Sciences, Cornell University'. Ze is een diëtiste met een privé-praktijk en is gespecialiseerd in eetstoornissen.

In dit nummer:

1. Wat zijn eetbuien ? (binge-eating)

2. Waarom komen eetbuien voor na een lange periode van te weinig eten ?

3. Vijf tips voor ouders

eetbuien

De overgang van overdreven gewichtsverlies naar een gezond gewicht en body-mass index gaat vaak samen met periodes met eetbuien. Een eetbui (binge) wordt meestal gedefinieerd als een overdreven grote hoeveelheid voedsel eten in een korte tijd (gewoonlijk binnen de twee uur). Een meer algemene definitie van een eetbui houdt geen rekening met de hoeveelheid van het voedsel dat gegeten wordt. Een eetbui wordt dan gedefinieerd als eten, dat (subjectief) ervaren wordt als ongecontroleerd en stresserend.

Een eetbui gaat vaak samen met het eten van grote hoeveelheden voedsel dat rijk is aan koolhydraten en vetten, zoals meerdere borden cornflakes, of koekjes. Of grote hoeveelheden roomijs, brood, snoep, slaatjes, boterkoeken, en sandwiches.

Waarom eetbuien voorkomen na een lange periode van vasten ?

ontregeld hongergevoel

Na een ernstige beperking van voedsel, zijn de natuurlijke gevoelens van honger ontregeld. Bij herstel begint men voedsel dat ervoor 'verboden' was, terwijl men de hersensignalen (om te stoppen met eten) niet meer correct interpreteert. Vaak is alleen een volle maag, overgeefneigingen ten gevolge van te veel te eten of fysieke pijn het enige signaal om te stoppen met eten. Daarenboven, na het terug beginnen met eten komen er grote schommelingen voor in bloedsuiker, insuline en hormonen, wat het correct herkennen van hongersignalen bemoeilijkt.

grote eetdrang

De drang om te eten is soms zo groot dat ze uitmondt in een eetaanval. Na een periode van vasten, wordt er soms erg stevig doorgegeten. Anorectische kinderen zijn vaak inwendig trots dat ze het eten kunnen laten. Wanneer ze een eetaanval hebben, voelen ze zich mislukt. Ze lieten zich totaal gaan, en verloren de controle over hun eetgedrag. De drang om te eten komt, eens de zichzelf opgelegde vastregels verlaten worden. Het kan soms overweldigend zijn.

onkunde om de eigen voedselopname te 'regelen'

Jouw kind verloor door het vasten de kunde om de eigen voedselinname te regelen. Hongergevoel, smaak en de kennis te weten wat de honger kan stillen is erg lang onderdrukt geworden.

Als je nooit een eetstoornis hebt gehad, dan neem je wellicht aan dat je je voedsel kiest op basis van smaak en hongergevoel. Jouw kind moet die vaardigheid terugwinnen, stap voor stap. Ze moet terug leren haar voedselinname te regelen op basis van wat smakelijk is, en de honger wegneemt. In het proces van het terugwinnen van deze vaardigheid komt het vaak voor dat jongeren wisselend van het ene extreem in het andere vallen (van vasten naar eetbuien).

eetbuien onderdukken gevoelens

Eetbuien kunnen (net als diëten trouwens) een manier zijn om gevoelens en gedachten weg te cijferen of te ontkennen, hoewel de eetbui op zich een ongelofelijk schuldgevoel kan geven. De adolescenten waarmee ik gewerkt heb, gaven me aan dat hoewel ze hun eetbui niet konden controleren, de bezorgdheid over voedsel, gewicht en lichaamsbeeld even sterk was. De typische gedachten en zorgen over voedsel-regels en voedsel-beperkingen blijken even sterk. Vaak zijn de eetbuien de voorbodes van een gezond eetgedrag.

Wat kan u doen als ouder ?

Hier zijn vijf tips:

1. Stel jouw kind gerust.

Jouw kind ervaart een ongelofelijk schuldgevoel en angst na een eetbui. Depressieve gevoelens komen vaak voor na een eetbui. Als je weet dat jouw kind negatieve gevoelens koestert door de eetbuien, kan je uitleggen dat opnieuw beginnen met eten een moeilijk en traag proces is, met vallen en opstaan. Je kan uitleggen dat als het metabolisme en hongergevoel terug opstart dit vaak gepaard gaat met eetaanvallen.

2. Kader de eetbui op een positieve manier.

Eén manier om te kijken naar eetbuien, is het te beschouwen als een nieuwe manier van eten. Voor een jong iemand die zichzelf voedsel heeft ontzegt, zijn eetbuien een moedig experiment. Ondersteun op een positieve manier de 'poging' van uw kind om tot nieuwe eetpatronen te komen.

3. Vervang eetbuien

Als jouw kind zich stort op de familie-voorraad voedsel, is het belangrijk dat ze de verantwoordelijkheid neemt om de etenswaren (die in abnormale hoeveelheden) geconsumeerd werden, terug aan te vullen.

Een vaak voorkomende klacht is, bij wijze van voorbeeld, het verdwijnen van liters ijs uit de diepvries, normaal gezien gedeeld door alle familieleden. We veronderstellen dat jouw kind een eetbui had, alle roomijs opat, en dit (waarschijnlijk) in het geniep. Eens je dit vaststelt, kan je met jouw kind afspreken om de ijsroom terug aan te vullen. Je spreekt af dat ze haar verantwoordelijkheid opneemt voor haar eetgedrag, en dit vooraf bespreekt.

4. Wees tolerant als een familiemaaltijd wordt overgeslagen.

Eetbuien beginnen meestal in het geheim, soms voor een maaltijd. Als dit gebeurt kan jouw kind minder interesse hebben in de maaltijd die je voorschotelt. Hoewel het waar is dat een familie zo vaak mogelijk samen moet genieten van de maaltijd, is het in dit geval genoeg dat jouw kind aan tafel zit terwijl je eet, en gelijk wat eet.

5. Leid jouw kind naar betere manieren om met de dingen om te gaan.

Een eetbui gaat vaak samen met een gevoel van onbehagen, schuld of schaamte. Jonge mensen die herstellen van een eetstoornis, geven vaak aan dat ze bij problemen rond bepaalde etenswaren niet meer kunnen stoppen tot ze overvol zijn. Jouw kind vreest dat ze de controle zal verliezen tijdens een eetaanval.

Help jouw kind om alternatieve manier te vinden om om te gaan met haar eetdrang, of om om te gaan met het schuldgevoel na de eetbui. Hier zijn enkele voorbeelden van hoe jonge mensen het hebben aangepakt: een wandeling doen, een vriend(in) opbellen, de krant, nadenken over wat men de volgende keer kan doen, uitzoeken welke emoties ze gevoeld hebben, in zichzelf praten over de lange tijd die nodig is om te herstellen, een ontspanningsoefening doen, een dutje doen, een boek lezen, of een hulpverlener bellen.

Samengevat:

Je bent misschien echt verrukt te kunnen vaststellen dat jouw anorectisch kind eindelijk terug iets eet, zelfs al is het gedurende een eetbui. Uw kind daarentegen ervaart de eetbui waarschijnlijk als een teken van mislukking. Wees geduldig, ga ervan uit dat terug beginnen normaal te eten een traag proces is, en jouw kind erg ontgoocheld kan reageren naar aanleiding van een eetbui. Ga ervan uit dat jouw kind jouw empathie en begeleiding kan gebruiken om geleidelijk aan terug spontaan te kunnen eten, en een correcte interpretatie te krijgen van het eigen hongergevoel.

Noot :
Anorexia en andere eetstoornissen zijn ernstige ziektes. Elke persoon met anorexia heeft een ander verhaal te vertellen, een andere achtergrond en ook een andere persoonlijkheid. Tips die in dit document vermeld zijn, kunnen soms goed of soms minder goed van toepassing zijn op uw eigen kind. De professionele therapeut die uw kind begeleidt kan u het meest optimale advies en behandelingsplan voorstellen.

Nederlandse vertaling van Anorexia Survival Guide for Parents ™/Eating Disorders Survival Guide for Parents ™
eetstoornis.be kreeg toestemming van Cristen E. Haltom om dit materiaal te vertalen en beschikbaar te stellen via onze website. Het basismateriaal is eigendom van Cristen E. Haltom. Alle rechten die ontstaan op basis van de vertaling, berusten bij eetstoornis.be.
Oorspronkelijke contactinformatie
Cristen E. Haltom, Ph.D. Voice: 607-272-6750 Fax: 607-266-6414 Web: http://www.drhaltom.com © Copyright Cristen E. Haltom. All rights reserved. Distribution Rights: The above material is copyrighted. You may distribute it as long as not a single word is changed, altered or deleted, including all of the contact information. Reprint Permission: Advance written permission must be obtained for any reprinting of this material, including in a modified or altered form.

Anorexia Survival Guide for Parents ™
Eating Disorders Survival Guide for Parents ™
1. Wat als uw kind haar anorexia ontkent ?
2. Als ouder de behandeling ondersteunen
3. Schuldgevoelens als ouder
4. Tips van kinderen met anorexia voor hun ouders
5. Tips voor ouders van (kot)studenten met eetstoornissen
6. Als jouw zoon een eetprobleem heeft...
7. Wat als jouw kind van vasten 'vervalt' in eetbuien ?
8. Een gedeeltelijk herstel van een eetstoornis - Hoe ermee omgaan ?
9. 'Lessen' van een lerares die herstelt van een eestoornis
10. Als vriendschap gestoord eten in de hand werkt.
11. Omgaan met 'het slechte nieuws' dat je kind een eetstoornis heeft.
15. Orthorexia - Als te 'gezond eten' ongezond wordt ?
16. Reactie van broers en zussen
18. Eetstoornissen bij meerderjarige kinderen
21. Gezonde familiehouding ten opzichte van voedsel en lichaamsvorm
22A (Post)traumatische reacties bij personen met een eetstoornis
22. Een eetstoornis als identiteit
23. Ben ik hersteld van mijn eetstoornis ?
26. Verhoog de media-intelligentie van jouw dochter
27. Eetstoornissen (zoals anorexia) en perfectionisme
28. Eetstoornissen en vereenzaming
32. Nachtelijk eten
38. Als je alleen maar aan eten kunt denken
41. Binge eating - (vr)eetbuien bij jongeren
42. Mannen die niet van hun lichaam houden
45. De hoop van een moeder
47. Omgaan met vrienden en familie
55. Oudere kinderen
56. Flexibiliteit als uitdaging
57. Als zowel ouders als kinderen (eet-)problemen hebben
59. Schuldgevoelens omwille van de (eigen) eetstoornis
62. Herkennen van ritueel gedrag

GO TO TOP

ANOREXIA SURVIVAL GUIDE FOR PARENTS ™, nr. 7 Ondersteuningsmateriaal voor ouders met kinderen die in behandeling zijn voor anorexia