getuigenis:
Terug goed eten

[ mijn verhaal ] [ anorexia als vlucht ] [ boulimia stoppen ] [ terug goed eten ] [ massaal op de schaal ] [ Nooit meer op diëet ]

Marguerite Vlielander schreef een eindje geleden twee boeken: 'Anorexia de baas' en 'Ik heb een sleutel'.
Ze heeft zelf jarenlang aan anorexia geleden. Marguerite is niet gehinderd door enige medische of therapeutische opleiding, en zelf gelouterd door anorexia nervosa en haar enorme geloof (om het deels met de woorden van Dr. W. Van Riet te zeggen). In het boek 'Ik heb een sleutel' heeft ze brieven gepubliceerd. En in deze brieven vertelt ze me een grote openheid over haar eigen ervaringen. Met deze brieven wil ze lotgenoten een hart onder de riem steken als 'lichtgevende richtingaanwijzer'. Ze gaf eetstoornis.be de toestemming om een aantal fragmenten uit haar brieven te publiceren.

Beide boeken kosten €13 per stuk.
Klik hier om via e-mail het boek 'Ik heb een sleutel' of 'Anorexia de baas' te bestellen

Terug (goed) eten

Ik was ontroerd te horen dat je wat steun en hulp aan mijn brieven gehad hebt... Fijn. Oh, het is zo moeilijk aan te komen. Het is soms net of het lichaam het gewoon niet gelooft dat het nu echt eindelijk genoeg voeding krijgt...zo gek. Bij mij duurde het ook een paar weken en toen ineens ging het snel: een kilo of zelfs anderhalf in de week...tot het stopte bij 58 en daar zit het nu nog, d.w.z..ik doe mijn uiterste best op 60 te komen; heb dat trouwens donderdag aan mijn dokter beloofd ook; dus boterham meer en van alles de bovengrens nemen. Je ziet, ik ben er helemaal uit, maar als het even een beetje stressig is hier; i.v.m mijn werk of andere dingen, dan moet ik wel degelijk opletten. Gelukkig was het vanmorgen al meer. En ja, ik zeg gelukkig...want ik weet maar al te goed hoe moeilijk het is, oprecht blij te zijn met het meerdere gewicht..we doen wel alsof, maar je moet het een paar maal meemaken, dat iemand, mens of dier echt niet meer kan aankomen om je te realiseren dat hetgeen dat bij ons een beetje als een vluchtspelletje begon, ineens ontaard is in een regelrechte dodenweg. Met niet foefelen, valt of staat alles. Echt geloof me.

En dan nog wat heel raars: iedereen, echt iedereen die eindelijk gaat eten, krijgt lichamelijke problemen. Ik denk dat het is omdat de lichaamsfuncties die het lichaam heeft stilgelegd, toen het moet spaarbranden, weer langzaam op gang komen. Hoe sneller je nu aankomt, maar wel steady graag, ik bedoel, niet ineens dozen chocola, maar goede gezonde voeding...hoe eerder je van die rotdingen afbent...Je moet er toch doorheen, dus waarom de ellende uitstellen.

Ga naar jouw hulpverlener en maak met haar een schema, geef haar de verantwoording voor wat je eet. Je lichaam zorgt heus voor zich zelf en zal zijn enige goede set-point-weight vinden en behouden, mits je voldoende goede voedingsstoffen eet. Het Set-Point-Weigtht is niet jouw verantwoording, nooit geweest ook… Jouw verantwoording is enkel en alleen te doen wat de deskundige zegt! Doe dat en je zult leven!' Het is echt echt waar zo gebeurd en daarom hamer ik er ook zo op het niet foefelen. En ja, ik twijfelde geen moment dat dat de Here was die sprak. Trouwens, wees heel eerlijk met jezelf..-een van de eerste dingen die je moet worden: je eigen allerbeste vriendin: ...als je in lijn met de wil van de Here handelt, weet je, voel je dat het goed is. Je voelt je vredig en alle andere dingen die je doet en die' niet goed voelen' of die je nerveus maken, zijn niet in lijn met de Here, zo simpel is het... Maar je moet je antenne op je intuïtie, de Stem van Het Al, afstemmen en dat doe je door te praten met Hem en vooral ook te luisteren en te letten op de z.g.n...toevalligheden.