Scriptie:

Eetstoornissen en zelfhulp

Effectiviteit van Zelfhulpgroepen voor Mensen met Eetstoornissen
Carolijn de Beij-Van den Berg 

SAMENVATTING

In dit onderzoek wordt het effect van zelfhulpgroepen voor mensen met eetstoornissen onderzocht. Het bestaat uit een quasi-experimenteel empirisch onderzoek, dat een antwoord moet geven op de centrale vraag: Wat is de effectiviteit van zelfhulpgroepen voor mensen met eetstoornissen? Daarbij wordt gekeken naar eventuele effecten op de ernst van de eetstoornis zelf, en op depressieve gevoelens. Het empirisch onderzoek werd uitgevoerd door middel van een schriftelijke enquête, bestaande uit twee vragenlijsten, namelijk de Nederlandse versie van de Eating Disorder Examination - Questionary (EDE-Q) en de Beck Depression Inventory (BDI). In totaal zijn 95 vrouwen benaderd, te weten 56 deelnemers aan zelfhulpgroepen (de experimentele groep), en 39 personen die op de wachtlijst stonden (de controlegroep). Geen van hen weigerde haar medewerking aan het onderzoek te verlenen, maar er was wel sprake van uitval. Uiteindelijk hebben 68 vrouwen de vragenlijsten twee maal ingevuld; 39 in de experimentele groep en 29 in de controlegroep. De gegevens van de twee groepen op de voor- en nameting zijn geanalyseerd met variantie-analyses met behulp van het softwarepakket SPSS voor Windows. Uit de statistische toetsing bleek dat de beide groepen bij de voormeting significant van elkaar verschilden op de afhankelijke variabelen. Bovendien bleek dat 38% van de controlegroep en 44% van de experimentele groep in de periode tussen de voor- en nameting een andere vorm van (individuele) hulp had genoten. Na correctie hiervoor, bleek uit de variantie-analyses dat deelname aan een zelfhulpgroep leidt tot een significant sterkere daling van de score op de EDE-Q (en tot een randsignificant sterkere daling van de score op de BDI), dan deelname aan de wachtlijstconditie. De conclusie is dat zelfhulpgroepen voor mensen met eetstoornissen bestaansrecht lijken te hebben. Ze kunnen een zinvolle aanvulling betekenen op de reguliere behandelingen in onze gezondheidszorg. Meer (longitudinaal) wetenschappelijk onderzoek is aan te bevelen om de (lange termijn) effecten van zelfhulpgroepen voor mensen met eetstoornissen te analyseren, ten einde de basis van de conclusie te verbreden en om de gevonden effecten van de zelfhulpgroepen te bevestigen.

Wil u de volledige scriptie binnenhalen, klik dan op onderstaande link.

EFFECTEN VAN ZELFHULPGROEPEN.pdf