|
|
Brochure zelfverwonding H. Claeys : 1 2
3 4
5 6
Zelfverwonding -2Gevolgen op korte en lange termijnDe gevolgen van zelfpijniging op korte termijn, zoals ontspanning, zelfcontrole, pijnstilling en voldoening, worden meestal als positief ervaren. In die zin wordt zelfpijniging soms als een soort 'vriend' ervaren, iets waar men altijd op beroep kan doen. Ondanks deze positieve gevolgen weet men echter ook meestal wel dat er iets niet klopt aan deze manier van omgaan met zichzelf. Uiteindelijk moet men zichzelf pijn doen en beschadigen, iets wat men bijvoorbeeld niet zal aanraden aan een goede vriend(in) als deze zich in moeilijkheden bevindt. Er zijn ook de gevolgen op lange termijn, waarbij gevoelens van waardeloosheid, zwakheid, schuld en zelfhaat alleen maar toenemen. Op den duur ontstaat er dan een vicieuze cirkel, waarbij men zich moet pijn doen omdat men zich pijn gedaan heeft… Andere, meer gezonde manieren om de gewenste effecten te bekomen worden hoe langer hoe minder toegepast. Sommige meer efficiënte oplossingen op lange termijn voor de onderliggende problemen, zoals verwerking van een traumatische gebeurtenis, het reëel doorbreken van eenzaamheid, het hervinden van een positief zelfbeeld, worden dikwijls bemoeilijkt of onmogelijk gemaakt. Zelfverwonding wordt dan een 'tiran', waar men niet zonder kan, ook als men het anders wil aanpakken. Met andere woorden: wat eerst werd ervaren als een 'oplossing' voor een bepaald probleem, wordt op den duur zelf een probleem. Tevens is er het effect op de mensen uit de omgeving, die angstig kunnen reageren, maar ook verwerpend of agressief. Op zijn beurt kan dit voor nieuwe spanningen of problemen zorgen zodat mensen bij wie eventueel steun verwacht wordt zich gaan afkeren, waardoor de kringloop alleen maar versterkt wordt. Verder kunnen wonden lelijke littekens worden die niet meer verdwijnen, waardoor er soms later plastische chirurgie toegepast moet worden om de schade min of meer te herstellen. BROCHURE ZELFVERWONDING Deze brochure werd geschreven door Herwig Claeys, klinisch psycholoog. Gedeeltes van de tekst zijn gebaseerd op 'The self-harm help book' van Lois Arnold en Anne Magill (The Basement Project, Bristol, U.K.).
|