|
|
Brochure zelfverwonding H. Claeys : 1 2
3 4
5 6
Zelfverwonding -3Als je niet weet waarom…In de bovenstaande paragrafen worden aanleidingen en onderliggende oorzaken besproken, maar dikwijls weet iemand niet waarom hij of zij tot zelfverwonding overgaat. Er wordt enkel een 'overweldigende drang' gevoeld om zichzelf te kwetsen of pijn te doen, zonder meer. Wat kan je dan doen om hier meer zicht op te krijgen en stilaan andere wegen te zoeken? Probeer je in eerste instantie af te vragen: Als ik mijzelf nu zou verwonden of pijn doen (krassen, slaan, snijden, branden…), wat wil ik dan daarmee zeggen? Schrijf of zeg luidop wat er in je opkomt: woorden, zinnen, beelden… Probeer jezelf niet te 'censureren'. Ga er ook niet van uit dat er één juist antwoord is, er zijn er waarschijnlijk meerdere. Je kan ook een groot blad papier nemen en in het midden daarvan het woord 'zelfverwonding' schrijven (of een woord waarmee je het zelf benoemt, zoals krassen, snijden, slaan of branden). Schrijf dan hier rond alle andere woorden die spontaan in je opkomen. Dit kunnen korte woorden zijn zoals 'stop' of 'help', maar ook woorden die allerlei gevoelens uitdrukken, of gebeurtenissen en personen in je leven beschrijven. Kortom alles wat op de één of andere manier blijkt samen te gaan met zelfverwonding, ook al zie je momenteel geen enkel logisch verband. In plaats van woorden kan je ook tekens of tekeningen gebruiken. Probeer deze oefening een paar maal uit op verschillende ogenblikken en zeker wanneer je de 'drang' voelt opkomen. Praat er vervolgens over met iemand die je vertrouwt. Stilaan kan je zo zicht krijgen op gevoelens die in je zitten en naar buiten gebracht moeten worden, op behoeftes die je hebt, op veranderingen die je wil nastreven in je leven, enz.. Het kan ook behulpzaam zijn om voor jezelf na te gaan welke gebeurtenissen in je verleden pijnlijk geweest zijn en misschien een aanleiding vormen tot zelfverwonding. Probeer daarom je levensverhaal te reconstrueren. Fotoalbums, oude brieven en tekeningen, schoolrapporten en allerlei souvenirs kunnen hierbij helpen. Begin eventueel met een korte opsomming van feiten die voor jou van belang waren of nog zijn. Het is niet nodig alles in één keer tot in detail uit te werken. Het is misschien wel mogelijk reeds een aantal 'pijnpunten' aan te duiden, en die dan later op jouw tempo verder te exploreren. Een levensverhaal hoeft ook niet in één keer af te zijn. Naargelang er nieuwe herinneringen tevoorschijn komen, kunnen deze er later aan toegevoegd worden. Wat je ook verzamelt of opschrijft, werp niets weg, ook niet als het je in eerste instantie overstuur maakt of je er beschaamd over bent. Berg het eventueel veilig weg, om het later uit te diepen. Allerlei zaken in je huidige leven kunnen verband houden met je zelfverwonding. Soms betreft het vroegere pijnlijke ervaringen, in andere gevallen heeft zelfverwonding enkel te maken met de huidige levensomstandigheden. Probeer van op enige afstand naar je huidige leven te kijken, hoewel dit moeilijk kan zijn omdat je er 'middenin' zit. Maak een tekening, of gebruik kaartjes waarop je één voor één de belangrijkste elementen uit je huidig leven noteert, of gebruik kleine voorwerpen die symbool staan voor deze elementen. Het kan dan gaan om je familie, je vrienden, je werk of school, je belangrijkste zorgen, je partner, zaken die je interesseren, enz.. Plaats jezelf in het midden en orden dan alle elementen daar rond. Plaats ze verder af of dichter bij naar gelang het belang dat ze hebben voor jou op dit ogenblik. Verschuif de verschillende elementen tot je voelt dat ze min of meer 'juist' liggen. Vraag jezelf af: 'hoe voelt het geheel aan?', 'ben ik tevreden met deze gang van zaken?', 'zijn er elementen die niet goed voelen of mij in de war brengen?' Wanneer je hieruit iets geleerd hebt, probeer dan een aantal elementen te verschuiven, of weg te halen, of nieuwe bij te voegen, tot het geheel beter aanvoelt. Met andere woorden: hoe zou je willen dat je leven eruit ziet…. Dit kan helpen om te zien welke veranderingen je zou kunnen doorvoeren, of minstens zou kunnen nastreven. Praat er ook over. Een ander belangrijk hulpmiddel om meer zicht te krijgen op je huidige leven, is het bijhouden van een dagboek. Het is een manier om meer stil te staan bij je eigen leven, zoals het nu is. Maak hier echter niet louter een opsomming van feiten van, maar geef ook weer wat je voelt en denkt. Doe dit zeker wanneer er gevoelens of gedachten aanwezig zijn, die niets met een gegeven situatie lijken te maken hebben of niet in verhouding staan tot wat er in werkelijkheid gebeurd is. Sommige dingen die we doen, denken of voelen, worden soms pas na verloop van tijd duidelijk. Herlezen van bepaalde fragmenten uit je dagboek kan hierbij helpen. Wanneer je op zoek bent naar de betekenis van je zelfverwonding of je neiging daartoe, probeer dan het volgende voor ogen te houden:
BROCHURE ZELFVERWONDING Deze brochure werd geschreven door Herwig Claeys, klinisch psycholoog. Gedeeltes van de tekst zijn gebaseerd op 'The self-harm help book' van Lois Arnold en Anne Magill (The Basement Project, Bristol, U.K.).
|
